Pentagon bağlantılı düşünce kuruluşu Rand Corporation, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in Ocak 2027’de öldüğü bir senaryoda yaşanacakları kurguladı.
ABD hükümeti ve Savunma Bakanlığı (Pentagon) için çalışmalar yürüten düşünce kuruluşu Rand Corporation, Rusya ile NATO arasındaki olası savaşa odaklanan bir gelecek simülasyonu yayımladı.
Düşünce kuruluşunun raporunda, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in ölümüyle başlayıp 2030 yılında Rus ordusunun bir NATO üyesine saldırmasıyla tırmanan kurgusal olaylar zinciri ele alındı.
Kuruluş bünyesindeki analistler, hazırlanan metnin bir gelecek tahmini veya istihbarat öngörüsü olmadığını, olası riskleri incelemek amacıyla kurgulanan varsayımsal bir senaryo niteliği taşıdığını vurguladı.
Kurgulanan senaryoya göre, Josef Stalin’den bu yana Rusya’yı en uzun süre yöneten lider konumundaki 74 yaşındaki Vladimir Putin, Ocak 2027’de doğal nedenlerle hayatını kaybediyor.
Putin’in ölümünün ardından Kremlin’de derin bir otorite boşluğu oluşurken, iktidar elitleri arasında baş gösteren başkanlık yarışını ülkenin istihbarat bürokrasisi kazanıyor.
Simülasyonda, Moskova yönetiminin Mart 2027’ye gelindiğinde eski bir Federal Güvenlik Servisi (FSB) generalini Putin’in resmi halefi ilan ettiği aktarılıyor.
Yeni devlet başkanı, Nisan 2027’de Batılı ülkelerin uyguladığı yaptırımların kısmen kaldırılması karşılığında Ukrayna ile ateşkes anlaşmasına imza atıyor.
Fakat Moskova yönetiminin işgal altındaki topraklardan çekilmeyip bu bölgeleri kendi mülkü saymaya devam etmesi ve ana hedeflerinden geri adım atmaması nedeniyle barış müzakereleri Temmuz 2027’de tamamen tıkanıyor.
Senaryoya göre Ocak 2028’de Rusya’nın yeni lideri, Kremlin içerisindeki Putin’e yakın eski kadroları tasfiye ederek yerlerine kendisine sadık isimleri getiriyor.
Ancak yeni lider, Ukrayna savaşındaki askeri kayıpların ve yaptırımların birikimli etkisiyle giderek ağırlaşan ekonomik ve toplumsal kriz dalgasıyla yüzleşmek zorunda kalıyor.
Halk tabanında Putin düzeyinde bir siyasi desteğe sahip bulunmayan yeni devlet başkanı, NATO’ya karşı sert tedbirler alınmasını savunan savaş yanlısı şahin kesimlerin yönlendirmesi altına giriyor.
Kurgulanan zaman çizelgesinde Rusya, aynı yıl içerisinde ittifakın Avrupalı üyelerine yönelik geniş çaplı bir hibrit operasyon süreci başlatıyor.
Rapordaki varsayıma göre 2029 yılına gelindiğinde ABD, Güney Amerika’da baş gösteren şiddet dalgası ve çatışmalar nedeniyle kendi kıtasındaki krizlere odaklanmak durumunda kalıyor.
Washington yönetiminin dikkatini kendi coğrafyasına verdiğini hesaplayan Kremlin, Mayıs 2030’da Estonya’ya yönelik askeri harekât düğmesine basıyor.
Moskova yönetimi, bölgedeki Rusça konuşan nüfus üzerindeki nüfuzunu kullanarak Estonya’nın Narva kentinde protestolar organize ediyor.
Estonya güvenlik birimlerinin sokak hareketlerini güç kullanarak bastırması üzerine Rusya’nın yeni başkanı, Rusça konuşan halkı koruma gerekçesiyle Narva’ya askeri birliklerini sevk ediyor.
Kremlin’in beklediğinin aksine NATO, Washington Antlaşması’nın kolektif savunmayı öngören 5’inci maddesini yürürlüğe koyarak Estonya’yı savunmak üzere bölgeye askeri birlik gönderiyor.
İttifak güçleri ile Rus ordusu arasında Haziran 2030’da başlayan doğrudan askeri çatışmalar, Ekim 2030 dönemine kadar şiddetlenerek sürüyor.
Savaş sürecinde Moskova yönetimi Birleşik Krallık’a yönelik sabotaj faaliyetlerini artırırken, süreç dışında kalan Türkiye ile temas etmekten dikkatle kaçınıyor.
Çatışmaların ve siber saldırıların NATO’nun doğu ile güney kanatlarına da sıçramasının ardından, yoğun muharebelerin neticesinde Kasım 2030’da geçici bir ateşkese varılıyor.
Avrupa ülkeleri askeri güçlerini sürdürmekte lojistik zorluk çekerken, Rusya lideri de Estonya’da hızlı bir zafer elde edemediği için ülke içinde ağır bir siyasi baskıyla karşılaşıyor.
Narva’yı kontrolü altına alan Rusya Devlet Başkanı askeri harekâtın bittiğini ilan ederek NATO yönetimine resmi ateşkes teklifinde bulunuyor.
Ocak 2031’e kadar süren ateşkes zeminine rağmen yürütülen barış müzakereleri sonuçsuz kalıyor.
Rand Corporation raporunda kurgulanan tablonun nihai sonucu şu sözlerle değerlendiriliyor:
“Yeni bir ‘dondurulmuş’ ihtilaf ihtimali ve Avrupa’da artan istikrarsızlık karşısında NATO’nun saygınlığı sarsılıyor; bu da güvenlik alanında belirsiz ve istikrarsız bir ortam yaratarak Avrupa güvenliğinin geleceğini tartışmalı hale getiriyor.”
RAND CORP. NEDİR VE NE ZAMAN KURULDU?
ABD merkezli, kar amacı gütmeyen küresel politika düşünce kuruluşu ve araştırma enstitüsü RAND Corporation, savunma stratejilerinden teknolojiye ve sosyal politikalara uzanan geniş bir alanda faaliyetlerini sürdürüyor.
Genel merkezi ABD’nin Kaliforniya eyaletindeki Santa Monica kentinde yer alan kurum, ismini İngilizce “Araştırma ve Geliştirme” anlamına gelen “Research ANd Development” kelimelerinin baş harflerinden alıyor.
Kuruluşun ilk adımları, II. Dünya Savaşı’nın hemen ardından 1945–1946 yıllarında ABD Ordusu Hava Kuvvetleri ile Douglas Havacılık Şirketi (Douglas Aircraft Company) ortaklığında atıldı.
Girişim, askeri planlama ile bilimsel araştırmalar arasında köprü kurmak amacıyla “Project RAND” adıyla başlatıldı.
Kurum, 14 Mayıs 1948 tarihinde Douglas Havacılık Şirketi’nden ayrılarak Henry H. Arnold, Donald Douglas, Franklin R. Collbohm ve Curtis LeMay öncülüğünde bağımsız ve kar amacı gütmeyen bir yapıya dönüştürüldü.
Başlangıçta yalnızca ABD ordusuna ve ulusal güvenlik stratejilerine odaklanan RAND, zamanla faaliyetlerini sivil ve küresel alanlara yaydı.
Kuruluş, Soğuk Savaş dönemindeki nükleer caydırıcılık stratejileri, uydu keşif sistemleri ve ABD’nin profesyonel orduya geçiş süreçleri gibi başlıklarda Pentagon ile ABD hükümetine danışmanlık yaptı.
Enstitü ayrıca Türkiye dahil pek çok ülkeye yönelik stratejik analiz raporları yayımlıyor.
Gelirlerinin büyük bir kısmını ABD federal hükümeti ve Pentagon gibi savunma birimlerinden aldığı araştırma sözleşmelerinden sağlayan enstitü, özel vakıflar, üniversiteler ve uluslararası kuruluşlardan da fon temin ediyor.
