Ekonomik darboğazın her geçen gün kendini iyiden iyiye hissettirdiği şu günlerde Anadolu’da işler pek de iyi gitmiyor.
Geçtiğimiz aylarda birçok şirket, girdiği dar boğazı aşabilmek için konkordato ilan etmişti. Aslında konkordato, firmayı koruyan, sıkıntılı dönemin atlatılmasına yarayan son derece önemli bir yol. Fakat kabul edelim ki bu sistemi speküle eden, belki bir anlamda kötüye kullanmak isteyenler de yok değil.
Bunun yanı sıra “adım çıkacağına canım çıksın” diyen firmalar da var. Malum, bizim gibi şehirlerde bir firma batmadan biz dilimize dolayıp kamuoyunda zaten iflasa mahkum ediyoruz. Toplumsal dayanışma neredeyse hiç yok maalesef…
Erzurum’da son dönemde ekonomik sıkıntılar nedeniyle konkordato ilan eden şirketlerin bir bölümü süreçten çıkarken, bazı dosyalar iflasın eşiğine geldi.
2025-2026 dönemine ait resmi ilanlara yansıyan verilere göre kentte en az 8 şirket konkordato sürecine girerken, en az 6 şirketin konkordato mühleti kaldırıldı veya süreci sona erdi. Konkordato sürecinden çıkamayan 4 şirket ise iflasla karşı karşıya kaldı. Hala konkordato mühleti devam eden 4 firma bulunuyor.
Tüm ülkede olduğu gibi kentteki lokomotif sektör olan inşaat, en fazla dar boğaza giren ve iflasa giden sektör olmuş. Sadece bu tablo üzerinden bile kentteki ekonomik daralmayı görmek mümkün.
Belki ülke genelinde konkordato ilan eden firma sayısı bakımından Erzurum, en fazla dosyanın bulunduğu illerden biri değil. Fakat şehrin ekonomik yapısı ve gayrisafi milli hasılası göz önüne alındığında işlerin pek de iyi gitmediğini kabul etmek gerekir.
Çünkü tüketime dayalı bir şehirde bir firma batarken tek başına batmıyor. Etkilediği alan çok daha geniş. Örneğin bir inşaat firması batarken, malzeme aldığı birçok yan sanayi de onunla birlikte sıkıntıya giriyor. Müteahhitten malzemecisine, taşeronundan işçisine kadar zincirin her halkası bundan nasibini alıyor.
Yıl sonuna kadar öyle görünüyor ki batan batacak, kalan sağlarla yola devam edilecek. Ancak ülkedeki ekonomik buhran düzelmezse bizim gibi şehirlerin ayakta durması giderek zorlaşacak.
Bir an evvel iş dünyasının finansmana erişimi sağlanmalı.Fırsatçılık yapanlar için daha rasyonel denetimler devreye sokulmalı.Vergi yükü konusunda bizim ve bizim gibi denk iller için özel çalışmalar yapılmalı. Firmaların pazara ulaşmada yaşadığı sorunlar giderilmeli.
Çünkü zaten göçün zirve yaptığı bir şehirde yeni yatırımlardan, istihdamdan söz etmek pek de anlamlı olmayacak.
Bir firmanın batması, şehrin ekonomisinden bir parça koparır. Bu görmezden gelinebilecek bir konu değildir.
